Επίθεση στην εκπαίδευση: Αύξηση 40% σε επιθέσεις κατά μαθητών και προσωπικού παγκοσμίως

Επίθεση στην εκπαίδευση: Αύξηση 40% σε επιθέσεις κατά μαθητών και προσωπικού παγκοσμίως

Εισαγωγή — Οι επιθέσεις κατά της εκπαίδευσης παγκοσμίως αυξήθηκαν κατά 40%, σύμφωνα με τη Global Coalition to Protect Education from Attack (GCPEA), η οποία κατέγραψε 8.556 περιστατικά σε 83 χώρες. Τουλάχιστον 10.600 μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί και μέλη προσωπικού σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν, απήχθησαν ή συνελήφθησαν, σε μια εξέλιξη που αποτυπώνει πόσο ευάλωτα έχουν γίνει τα σχολεία και τα πανεπιστήμια σε περιόδους πολέμου, κατοχής και πολιτικής αστάθειας.

Ανάλυση

Η νέα αυτή αύξηση δεν είναι απλώς ένα στατιστικό σοκ. Δείχνει ότι η εκπαίδευση μετατρέπεται ολοένα και συχνότερα σε πεδίο σύγκρουσης, είτε μέσω άμεσων βομβαρδισμών και επιδρομών είτε μέσω στρατιωτικής χρήσης σχολικών εγκαταστάσεων, αυθαίρετων συλλήψεων και εκφοβισμού μαθητών και δασκάλων. Όταν ένα σχολείο χτυπιέται, η ζημιά δεν περιορίζεται στο κτίριο: διακόπτεται η μάθηση, εντείνεται το τραύμα των παιδιών και αποσταθεροποιούνται ολόκληρες κοινότητες.

Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκονται κρατικοί στρατοί, ένοπλες οργανώσεις, παραστρατιωτικές δυνάμεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ίδιες οι αρχές ασφαλείας που χρησιμοποιούν εκπαιδευτικά ιδρύματα ως στρατηγικούς χώρους. Η GCPEA επισημαίνει ότι οι πιο σοβαρές καταγραφές προέρχονται από περιοχές όπου οι συγκρούσεις είναι παρατεταμένες και η προστασία αμάχων εξασθενεί. Οι μαθητές γίνονται στόχοι όχι μόνο επειδή βρίσκονται σε επικίνδυνες ζώνες, αλλά και επειδή η εκπαίδευση θεωρείται από ορισμένους δρώντες σύμβολο κοινωνικής ελευθερίας, κρατικής παρουσίας ή πολιτισμικής ταυτότητας.

Η αύξηση των περιστατικών σημαίνει επίσης ότι η διεθνής κοινότητα δυσκολεύεται να επιβάλει βασικούς κανόνες προστασίας. Παρά τις διεθνείς δεσμεύσεις, η ατιμωρησία παραμένει εκτεταμένη και τα παιδιά πληρώνουν το μεγαλύτερο τίμημα. Για οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το μήνυμα είναι σαφές: η προστασία της εκπαίδευσης δεν είναι μόνο ανθρωπιστικό ζήτημα, αλλά και κρίσιμος δείκτης για τη σταθερότητα και την ανοικοδόμηση μετά από μια κρίση.

Ιστορικό πλαίσιο

Οι επιθέσεις σε σχολεία και πανεπιστήμια δεν είναι νέο φαινόμενο, όμως τα τελευταία χρόνια καταγράφουν ανησυχητική ένταση. Από τη Μέση Ανατολή έως την Αφρική και από την Ανατολική Ευρώπη έως την Ασία, η εκπαίδευση βρίσκεται στην πρώτη γραμμή πολεμικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων. Η στοχοποίηση σχολικών χώρων έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες: αυξάνει την εγκατάλειψη του σχολείου, ενισχύει τους αναγκαστικούς εκτοπισμούς και περιορίζει τις προοπτικές μιας ολόκληρης γενιάς.

Το θέμα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή η εκπαίδευση θεωρείται θεμελιώδες δικαίωμα και βασικός μηχανισμός κοινωνικής προστασίας. Όταν τα παιδιά χάνουν την ασφαλή πρόσβαση στη μάθηση, αυξάνεται ο κίνδυνος παιδικής εργασίας, πρόωρων γάμων, στρατολόγησης από ένοπλες ομάδες και μόνιμου αποκλεισμού από την κοινωνική ζωή. Γι’ αυτό και κάθε νέα έκθεση όπως αυτή της GCPEA λειτουργεί ως καμπανάκι όχι μόνο για τις κυβερνήσεις, αλλά και για τους διεθνείς οργανισμούς που καλούνται να πιέσουν για λογοδοσία και ουσιαστική προστασία.

• Καταγράφηκαν 8.556 επιθέσεις ή περιστατικά που επηρέασαν την εκπαίδευση σε 83 χώρες.
• Τουλάχιστον 10.600 μαθητές και μέλη προσωπικού σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν, απήχθησαν ή συνελήφθησαν.
• Η αύξηση κατά 40% δείχνει ότι τα σχολεία μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε στόχους ή πεδία στρατιωτικής χρήσης.
• Οι επιθέσεις έχουν συνέπειες που ξεπερνούν την ασφάλεια: διακοπή μαθημάτων, ψυχικό τραύμα, εκτοπισμοί και κοινωνική αποσταθεροποίηση.
• Η προστασία της εκπαίδευσης αποτελεί κρίσιμο τεστ για το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη λογοδοσία σε εμπόλεμες ζώνες.

Πηγή: The Guardian World